Terwijl het hoofdprogramma van de zesdaagse een totaal onvoorspelbare afloop tegemoet gaat, kunnen liefhebbers van het baanwielrennen in Rotterdam aanschouwen hoe de toekomst er zo’n beetje gaat uitzien. Je moet er wel vroeg genoeg voor aanwezig zijn en Ahoy moet op tijd de deuren openen, maar dan kun je de matadoren van de toekomst aan het werk zien.

In deze UIV-Talents-Cup lukte het de eerste drie dagen niemand om een ronde voorsprong te nemen, het klassement werd gemaakt aan de hand van de punten. De Nederlanders Jeff Vermeulen/Pim Ligthart wonnen de etappe van zaterdag , de Engelsen Ben Swift/Peter Kennaugh wonnen op vrijdag en zondag. Op punten waren daarna alsnog Vermeulen/Ligthart de leiders.

Op maandag ontstond een geheel andere koers, de leiders begrepen dat rondewinst er niet inzit, en daardoor nam de tactiek de overhand. Andere koppels wisten te profiteren en op een rustig moment een ronde van hun achterstand goed te maken. De dagwinnaars waren Ismael Kip en Kilian Moser (SUI), die dankzij rondewinst ook de leiding in het klassement overnamen. 
 

Wie nog nauwkeuriger toekijkt, kan nog verder in de toekomst kijken, die ziet dan: 
 

Michael Marvulli 
 

Nee, we gaan niet overdrijven, Michael Vingerling verdient nog lang niet zoveel aan het wielrennen als Franco Marvulli. Maar wie deze man uit het Zuid-Hollandse Rockanje aan het werk ziet, moet de overeenkomst zijn opgevallen. Als het echt hard gaat gaan zijn bovenlijf en hoofd meebewegen. Het kleine verzet dat wordt voorgeschreven door de UIV (52x16 of 49x15) is er de oorzaak van. Bij het hoge aantal omwentelingen kan hij deze reactie niet onderdrukken.

Vorige week was hij nog de grote winnaar bij het NK in Alkmaar. Zesmaal mocht hij daar de rood-wit-blauwe trui aantrekken. Hij won de puntenkoers (tot zijn eigen verrassing), de scratch, 3 km achtervolging (nieuw baanrecord). 1 km tijdrit (nieuw PR), het sprinttoernooi en de koppelkoers, de laatste samen met Nick Stöpler uit Woerden.  
 

Nu nemen Nick en Michael deel aan de gemoderniseerde versie van de toekomstzesdaagse in Ahoy, en dat is een heel ander verhaal.

Als de eerste dagen de leiders in het klassement, Vermeulen/Ligthart of Ben Swift, Peter Kennaugh op jacht gingen naar rondewinst was het al gauw aanklampen en geregeld moest er een gat worden dichtgereden en dat lukte meestal gelukkig wel.  
 

Wat is er gebeurd, dat het grote verschil tussen vorige week en nu verklaart ?

Niets, er is niets gebeurd. Maar de UIV-Talents-Cup is bedoeld voor renners van 19 tot 25 jaar. Als je aan begin van het seizoen nog geen 25 bent, mag je tot het laatste evenement van dat seizoen meedoen, ook al ben je dan intussen de 25 gepasseerd.

Michael Vingerling is geboren op 28-6-1990 en Nick Stöpler op 22-11-1990. De Nederlandse titels werden gewonnen in de categorie Junioren, waar ze overigens het hele komende jaar nog vertoeven. Er was dispensatie nodig om de zeventienjarigen te laten starten in deze wedstrijden in Ahoy. En als je daaraan begint, lijkt het haast vragen om moeilijkheden.

Maar zo wordt er ook niet tegen aangekeken. Dit is een leerschool en reken maar dat er een tas vol ervaring wordt opgedaan.

Op de eerste dag liep een poging om punten te winnen in een tussensprint uiteindelijk uit op een ronde achterstand.

De tweede dag eindigden ze in dezelfde ronde als de winnaars.

De derde dag wisten ze zich in twee van de vier sprints te mengen, helaas telkens met een vijfde plaats als resultaat, net buiten de punten.

En op de vierde dag tweede in de eerste sprint: drie punten ! Geloof het of niet, zo’n 25 ronden voor het einde namen ze zelfs een ronde voorsprong en kwamen Nick en Michael in dezelfde ronde als de dagwinnaars ! 
 

Michael Vingerling begon zijn loopbaan als coureur aan de zijde van zijn vader, als de laatste zijn ronde ging hardlopen. Nogal eens werd Michael op zijn fietsje door zijn vader “over de eindstreep”, het tuinpad op geduwd, maar daar is het toch begonnen. In 1998 reed hij zijn eerste wedstrijd, daarna heeft hij in alle categorieën overwinningen en diverse titels behaald. In 2004 maakte hij de overstap naar de baan, wat geen slechte keuze blijkt, het regent nationale titels. Michael is ook al Europees Kampioen in de Scratch. Toch laat hij zich ook op de weg niet onbetuigd,  als eerstejaars junior werd hij het afgelopen jaar Nederlands Kampioen in Oudenbosch. 
 

En of hij Franco Marvulli achternagaat ? We zullen het allemaal gaan zien. De keuze tussen weg en baan stelt hij voorlopig uit en bovendien heeft hij zijn studie nog bij het Grafisch Lyceum in Rotterdam. Intussen blijft hij zijn vriendin, zijn familie en een groeiende schare supporters verrassen. 
 

Misschien vandaag alweer, als naast de winnaars in het algemeen klassement de dagwinnaars zullen worden gehuldigd.  
 

Javelin.